Seizoen 2017-2018 Archief

Volg dit seizoen in toernooibase.

IJmuiden met mazzel langs Den Haag

(14-nov-2017) Door: Wim Winter

Van Den Haag moesten we winnen, omdat Den Haag onderaan staat. Gerust was ik er niet op, want vorig jaar gingen we met 13-7 onderuit tegen datzelfde Den Haag. Maar het zat niet tegen deze keer. Eigenlijk hadden we gewoon stront mazzel. Jacqueline kwam al snel een schijf achter en verder stond niemand bepaald goed. De tegenstander van Cees van Duijvenbode miste een zesklapper en daarna gaf Cees maar gauw remise. Alleen ik had wat vage kansen, maar tegenstander Baksoellah wist een ruil naar 6 te nemen. Toen waren zijn zorgen enigszins over. Maar gelukkig deed hij wat mindere zetten en wist ik snel een paar fikse dreigingen in de stand te vlechten en won ik snel. Toen stonden we voor, maar voor hoe lang?

Ik kwam Jacqueline tegen in de kantine en vroeg haar of ze al verloren had. Maar Jacqueline had net weer hoop gekregen. Martin was fiks in de problemen gekomen en ik had weinig fiducie in de afloop. Conall speelde duidelijk op winst. Kees Pippel bereikte niets. Jesse zag ik ook niet gaan winnen. Albert was in de problemen gekomen en bij Cees van de Vlis werd het evenwicht niet verstoord, zoals dat heet en Stijn zat tegen een klein jongetje en daar had ik nog wel wat hoop op.

Na de remise van Kees Pippel gaf Albert snel op. Veel te vroeg volgens mij, want Albert ging nog wel schijven verliezen, maar had toch kans op een tweede dam. En toen stonden we gelijk. Maar toen won Jesse uit het niets en volgens mij briljant. Een prachtige eindstand. Kees Pippel waardig.

En toen won ook Conall nog. Conall heeft het licht gezien. Op de een of andere wijze is Conall veel sterker gaan dammen. In plaats van voorzichtig de remise zoekend speelt Conall gewoon op winst. En hij wint ook. Martin verloor en was eigenlijk overspeeld. Maar gelukkig was Jacqueline in een remisestand terecht gekomen en ook Stijn nam niet teveel risico meer. En daarmee was de winst een feit geworden. Maar Den Haag mag natuurlijk niet verdwijnen uit de hoofdklasse.

De details (bron: Toernooibase):

this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/whdbdmh.jpg'Den Haag- this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/NoordHol.jpg'IJmuiden9-11
Pertap Malahé (1166)-Jesse Bos (1305)0-25 Partij
Hans den Engelsman-Kees Pippel (1327)1-13 Partij
Frans van Eenennaam (1100)-Cees van Duyvenbode1-11 Partij
Hein van Dee (1085)-Conall Sleutel (1061)0-26 Partij
Gerard de Groot (1288)-Martin van Dijk (1256)2-07 Partij
Emre Hageman (1010)-Stijn Tuytel (1275)1-19 Partij
Frans Teijn (1070)-Albert Roelofs2-04 Partij
Herman Vroom (1099)-Jacqueline Schouten (1105)1-110 Partij
Bas Baksoellah (1028)-Willem Winter (1200)0-22 Partij
Nico Leemberg (1056)-Cees van der Vlis (1121)1-18 Partij

Albert Roelofs matchwinnaar tegen meervoudig dameskampioen van Nederland Vitalia Doumesh

(28-okt-2017) Door: Wim Winter

Vrijdag waren we er niet gerust op. Koploper SNA is natuurlijk veel te sterk. Koos de Vries zou invallen voor Albert in verband met de wat mindere prestaties van Albert. Hoe anders zou het lopen. Bram van Bakel had vannacht zitten vissen op de pier en niets gevangen. Daar was hij zo teleurgesteld over dat hij Koos belde om voor hem in het tweede in te vallen. Toevallig stonden Albert en Koos samen voor de kassa bij de Vomar en werd afgesproken dat Koos in het tweede ging spelen en Albert toch meedeed in het eerste. Gelukkig maar.

De opstelling van SNA was afgestemd op de IJmuidenaren. De kopborden moesten remise spelen en de onderste borden moesten winnen. Maar dat ging niet van een leien dakje. Jesse Bos verschalkte Dave Bleeker in een klassiek standje. Dat was prettig want Cees van Duijvenbode had al na vijf minuten verloren door in een zetje te lopen, maar wel gelukkig tegen de sterke Ivo de Jong. Eigenlijk ingecalculeerd dus. Albert stond al snel slecht tegen Vitalia Doumesh, meervoudig kampioen van Nederland bij de dames en een van de sterkste damesspelers ter wereld. Wim stond ook slecht tegen jeugdspeler Pepijn Folgers. Jacqueline was onduidelijk. Stijn miste een verrassende winst.

Kees Pippel deed wat leuke dingen, maar kwam in een volslagen remisestand terecht. Maar bij Kees moet je blijven opletten. Guido Verhagen keek niet meer en had zich al verzoend met remise, maar kwam in zetdwang terecht en kon opgeven. Onderschat nooit Kees Pippel, de sluwe oude vos. Bij Cees van de Vlis en Conall Sleutel werd het evenwicht niet verbroken. Remise.

Albert bleef slecht staan en ploeterde verder. Wim rommelde ook maar wat. Dreiginkje hier, vaag gambietje daar, het sloeg allemaal nergens op, maar Pepijn werd er zenuwachtig van, dacht te lang en nam verkeerde voortzettingen tot hij in een verloren eindspel terecht kwam. Ook hier geldt: onderschat nooit een oude elektricien. Inmiddels had Stijn verloren. Hij dacht door een schijf weg te geven genoeg compensatie te krijgen voor remise, maar had wat over het hoofd gezien.

Martin van Dijk wist te winnen en toen hadden we tien punten, maar Jacqueline verloor. Alleen Albert ploeterde nog in een verloren stand tegen de sterke Doumesh. Iedereen in de zaal ging uit van een tien tien. Maar toen had Albert ineens de remise geforceerd en was hij min of meer als invaller uiteindelijk de matchwinner en dat tegen de sterke Doumesh. En zo wonnen wij onze eerste wedstrijd tegen koploper SNA.

De details (bron: Toernooibase):

this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/NoordHol.jpg'IJmuiden-this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/NoordHol.jpg'SNA11-9
Kees Pippel (1327)-Guido Verhagen (1265)2-03Partij
Jesse Bos (1305)-Dave Bleeker (1196)2-02Partij
Martin van Dijk (1256)-Raymond Koopmanschap (1221)2-08Partij
Stijn Tuytel (1275)-Jan Houwing (1210)0-27Partij
Willem Winter (1200)-Pepijn Folgers (826)2-06Partij
Conall Sleutel (1061)-Roy Coster (1108)1-15Partij
Cees van der Vlis (1121)-Jan Groeneweg (1136)1-14Partij
Cees van Duyvenbode-Ivo de Jong (1363)0-21Partij
Jacqueline Schouten (1105)-Stef Keetman (1327)0-29Partij
Albert Roelofs-Vitalia Doumesh (1237)1-110Partij

Zat het venijn in de staart of in de start?

(02-okt-2017) Door: Wim Winter

Omdat Frank Teer mee moest doen aan het WK in Tallinn speelde Cees van Duijvenbode een week eerder en verloor in een principiële partij. En zo gingen wij naar Berlicum met een achterstand in punten en tijd, want de A2 stond muurvast. Kwartiertje te laat. Toen we binnenkwamen wilden we natuurlijk meteen starten, maar het was nog lastig om je bord te vinden. We hadden een tactische opstelling. Stijn, Kees Pippel, Jesse en Martin zaten aan de onderste borden en moesten scoren. En dat ging lukken ook. Zelf zat ik tegen Mari van Ballegooijen, een sterke dammer waar ik altijd ontzag voor heb gehad. Cees van der Vlis tegen Pieter Wijn en Conall tegen Adri Vermeulen en Jacqueline tegen Andrew. Dat werd wel moeilijk natuurlijk.

Jesse kwam in een merkwaardige partij terecht. Conall speelde zijn spelletje en Cees van der Vlis hield goed stand. Kees Pippel kreeg kansen en ik stond slecht. Albert ging steeds een beetje meer naar achteren. Bij Stijn was niets duidelijk, maar bij Stijn duurt het altijd heel lang voor er iets gebeurt. Ik werd opgeknoopt en stopte met zetten om toch maar zo lang mogelijk onduidelijk te maken dat we nog verder achter stonden.

Toch ging het niet slecht. Cees van der Vlis kwam gewonnen te staan. Jesse won. Stijn kwam een schijf voor en Kees Pippel won. Albert kwam totaal remise te staan. Dus ik begon toch aan een kleine overwinning te denken. Des temeer omdat ook Conall gewonnen kwam te staan. Nadat Jesse had gewonnen was de stand 5-5. Jacqueline had een interessante stand en stond zeker niet slechter. Een 5 om 5 met beide een dam.

Toen Cees van der Vlis zijn gewonnen stand omzette in remise begon ik te twijfelen: 6-6 inmiddels. Jacqueline verloor helaas toch nog. Stijn was een schijf achter gekomen, maar wikkelde bekwaam af naar remise. Martin kreeg nog winstkansen op het eind, maar aan de remise was niet te ontkomen. Ook Conall vergooide zijn winst. En dat Albert nog verloor was toen alleen nog belangrijk voor de statistiek.

Als het zo doorgaat, wordt het nog lastig om ons te handhaven. Volgens mij missen we Harry. Gelukkig is Conall van een remisespeler veranderd in een speler die regelmatig wint en zijn kansen begint te benutten.

De details (bron: Toernooibase):

this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/Brabant.jpg'Heijmans Excelsior-this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/NoordHol.jpg'IJmuiden12-8
Frank Teer (1347)-Cees van Duyvenbode2-01Partij
Mari van Ballegooijen (1296)-Willem Winter (1200)2-02Partij
Adri Vermeulen (1235)-Conall Sleutel (1061)1-18Partij
Pieter Wijn (1236)-Cees van der Vlis (1121)1-15Partij
Andrew Tjon A Ong (1265)-Jacqueline Schouten (1105)2-06Partij
Hein Wilsens (1107)-Jesse Bos (1305)0-24Partij
René van Oosterhout (1173)-Martin van Dijk (1256)1-110Partij
Radj Balak (1110)-Stijn Tuytel (1275)1-17Partij
Soender Kalpoe (1105)-Albert Roelofs2-09Partij
Ron Entken (1170)-Kees Pippel (1327)0-23Partij

Het drama tegen CEMA zat in de staart

(18-sep-2017) Door: Wim Winter

Voor de wedstrijd begon Martin te experimenteren met de tafels. Ik lette op, dat in elk geval ik niet met tafelpoten tussen mijn benen zat. Dat had ik echt niet geaccepteerd.

Vlak voor de wedstrijd was Martijn van Gortel er nog niet. Die moest eerst Shapiro ophalen in Bonn. Weet ik veel hoelang dat nog gaat duren? Dus snel achter het bord en starten. Elke minuut kan er één zijn. Jesse mocht vooral geen lange toespraak houden van mij. Maar ze waren toch keurig op tijd.

Over de paring was ik heel tevreden. Martin tegen de sterke Ibrahim. Cees van Duijvenbode tegen de nog sterkere Paul Nitsch. En Kees Pippel tegen Martijn van Gortel. Een kolfje naar zijn hand natuurlijk. Albert gaf ik geen schijn van kans tegen Erwin Heunen, dus Kees moest de gelijkmaker scoren.

Zelf zat ik tegen Shapiro. Voor mij een onbekende. Na een paar uur overzag ik het strijdtoneel en alles ging prima. Albert stond inmiddels een schijf achter, maar dat was ingecalculeerd. En toen verloor Cees van der Vlis ineens. Cees zat naast mij en ik zag dat hij naar voren kon. Een prima zet, maar dat deed Cees niet en liep en passant in een zetje en kon meteen opgeven. Gelukkig speelde Conall een wereldpartij en trok meteen de zaak recht.

Toen zag ik Kees Pippel handen schudden. Remise. Dat viel tegen. Ik had Kees op winst geschat. Niets aan te doen. Zelf dacht ik een goede stand te hebben tot ik bijna ergens in liep. Mijn tegenstander had beter gekeken en ineens had ik allerlei problemen. Gelukkig gaf mijn tegenstander snel remise. Albert had inmiddels opgegeven. Twee punten achter, maar zowel Jesse, Martin, Stijn als Jacqueline hadden kansen.

En toen Stijn fortuinlijk won was ik heel blij, want we hadden een punt gehaald. Remise tegen CEMA. Ik feliciteerde Stijn. Het kostte Jesse enige moeite om mij duidelijk te maken dat we verloren hadden. Bleek achteraf dat Kees Pippel verloren had. Hoe kan dat nou?

Details (bron: Toernooibase):

this.src='../Afbeeldingen/Logoprov/NoordHol.jpg'IJmuidenthis.src='../Afbeeldingen/Logoprov/pldblogo4 (1).jpg'CEMA/De Vaste Zet911
Kees Pippel (1327)-Martijn van Gortel (1244)0-24Partij
Jesse Bos (1305)-Patrick Casaril (1219)1-18Partij
Martin van Dijk (1256)-Adiatu Adesoji Ibrahim (1343)1-19Partij
Stijn Tuytel (1275)-Bert Verton (1095)2-010Partij
Willem Winter (1200)-Genadij Shapiro (1210)1-16Partij
Conall Sleutel (1061)-Raphaël Martens (1101)2-03Partij
Cees van der Vlis (1121)-André Maertzdorf (1161)0-21Partij
Cees van Duyvenbode-Paul Nitsch (1396)1-12Partij
Jacqueline Schouten (1105)-Wiel Maertzdorf (1188)1-17Partij
Albert Roelofs-Erwin Heunen (1254)0-25Partij

Klik hier voor het wedstrijdverslag van CEMA.


Archief wedstrijdverslagen Nationale Clubcompetitie KNDB

Terug